Painea

…Imi place sa mananc singura. Ador sa mananc singura.
…Imi place sa-mi pun pe fata de masa putin rupta, putin patata de mancare, putin imputita, o paine. De preferabil alba. Si mai bine ar fi, daca e calda. Apoi caut prin camara, frigider, sub birou, sub sosete, da, sucul! Daca n-am suc imi fac o cacao cu lapte. In caz ca nu exista lapte, nu imi fac cacao; are un gust de cearceaf si frunze daca o prepar cu apa. Eeee… daca vad ca nu am de nici unele, prefer sa rabd. Apa nu beau la masa decat daca sunt insetata.
…Sa revenim la paine. Imi place sa-i rup coltul si sa-l mananc. Apoi scobesc in miezul painii si il halesc si p-ala. Dupa ce termin, mananc coaja doar daca e ‘buna’ . Nici prea alba, nici prea neagra. Dar nici prea potrivita. Undeva la mijloc. Dupa ce mananc si coaja, constat stupefiata ca pe fata de masa, putin jegoasa, putin carpita, putin imputita, n-au mai ramas decat firimiturile.
…Impaturesc fata de masa, merg pe balcon, deschid geamul de termopan ( muriti bha, nimeni nu mai are ca mine) si scutur carpa asta lunga pe rufele vecinei de la 2 si aleia de la parter ( bunica lui Marius si Mihai ). O duc in bucatarie si o indes cum pot in sertarul de lemn gaurit de termite, cu oua de gandaci de bucatarie si cu ciuperci din muschii copacului cu ADHD. Dupa ce inchid sertarul stiu ce ma asteapta.
…‘Crampoane’ la stomac, dureri nemai(pome)banuite, din 5 in 5 minute la W.C-u’. Tanja dracu’!
…Decat sa rabzi de foame, mananci orice. Si viermi, si radacini, pamant… as mai zice eu dar mai bine tac. Oricum traim in Romania si asta ne ocupa tot timpul ( cum zice Badea). Chiar asa?